[blushprevious]

Mən həmişə işdən sonra evə gələndə telefonumu əlimə götürüb nə edəcəyimi bilmirəm. Axşamlar uzun olur, xüsusən də Bakıda qış aylarında. Küçəyə çıxmaq həvəsim yoxdur, dostlar da hərəsi bir yerdə. Elə bu boşluq məni bir gün onlayn oyun saytlarına gətirdi. Əvvəlcə sadəcə maraq idi. Sonra yavaş-yavaş vərdişə çevrildi. Amma yaxşı mənada. Çünki bu vərdiş mənə həm əyləncə, həm də gözləmədiyim kiçik sevinclər gətirdi.

Bir dəfə iş yoldaşım Rəşad nahar vaxtı telefonundan nəsə göstərirdi. Gülürdü, sonra mənə tərəf döndü və dedi ki, bax, burada mostbet app apk yükləmişəm, axşamlar darıxanda bir-iki spin edirəm, vaxt keçir. Mən o anda elə ciddi qəbul etmədim. Düşündüm ki, yəqin tezliklə bezər. Amma sonra özüm də sınadım. İlk gün heç nə qazanmadım, ikinci gün də. Üçüncü gün isə kiçik bir bonus düşdü. Elə bil kimsə çiynimə toxunub dedi: “”Davam et, maraqlıdır.””

Həmin vaxtlar işdə gərginlik çox idi. Layihə gecikirdi, müdirimiz tez-tez iclaslar keçirirdi. Axşam evə gələndə beynim susmurdu. Ona görə də telefonu açıb bir neçə dəqiqə oyun oynamaq mənə rahatlıq verirdi. Səhər yuxuya getməzdən əvvəl də bəzən mostbet app apk açıb bir-iki slot sınayırdım. Bu, artıq ritual deyildi, sadəcə bir növ “”beyin boşaltma”” üsulu idi. Günün yükünü atmaq üçün kiçik bir qapı.

Yanvar ayında bir həftə sonu heç yerə getmək istəmədim. Hava soyuq idi, evdə oturub çay içirdim. Telefonu götürdüm, bir neçə oyun seçdim. O gün “”Sweet Bonanza”” tipli bir oyun açdım. Əvvəlcə az-az mərc edirdim. Sonra bir anda ekranda konfetlər yağmağa başladı. Elə bil kiminsə ad günü idi və mənə də pay düşdü. Kiçik bir məbləğ idi, amma o anki hiss böyük idi. Ürəyim sürətlə döyünürdü, əllərim titrəyirdi. Sanki uşaqlıqda bayramda hədiyyə açırdım. O gün anladım ki, bu işdə əsas məbləğ deyil, gözləmə anıdır. Nəticə gözlədiyin vaxt içində yaşadığın həyəcan.

Sonra fevralda bir neçə dostumla oturub söhbət edirdik. Biri dedi ki, onlayn kazinolarda uduş şansı azdır, boş şeydir. Mən də dedim ki, bax, mən böyük uduşlar qazanmamışam, amma proses mənə zövq verir. Axı hər şey pul deyil. Bəzən sadəcə beynini bir yana qoyub bir neçə dəqiqə başqa dünyada olmaq yaxşıdır. O gün axşam yenə telefonu açdım. Bu dəfə “”Gates of Olympus”” oyununu sınadım. Mərc etdim, gözlədim. Bir neçə dəfə uduzdum, sonra kiçik bir bonus düşdü. O qədər də böyük deyildi, amma kifayət edirdi ki, sabah səhər özümə yaxşı bir qəhvə alım və işə gedərkən gülümsəyim.

Mart ayında bir həftəlik məzuniyyətim var idi. Qərar verdim ki, bu müddətdə heç bir iş görməyəcəyəm. Səhər yuxudan durub bir stəkan çay içirdim, sonra telefonu götürüb bir-iki oyun oynayırdım. Günorta yemək bişirirdim, axşam isə yenə bir neçə spin edirdim. Elə bil bu, mənim kiçik “”məzuniyyət proqramım”” idi. Bir gün kazinoda kешбек təklifi gördüm. Yəni uduzduğun məbləğin bir hissəsi geri qaytarılırdı. Bu, mənə o qədər də böyük görünmədi, amma sonradan anladım ki, bu, sadəcə bir növ “”sığorta””dır. Oyunu daha rahat oynamağa imkan verir. Çünki bilirsən ki, hər şey itirmirsən, bir hissəsi geri qayıdır.

Aprel ayında bir axşam yenə mostbet app apk açdım. Bu dəfə “”Book of Ra”” oyununu sınadım. Uzun müddət heç nə olmadı. Demək olar ki, mərcimi itirdim. Sonra bir anda ekranda simvollar düzülməyə başladı. Kiçik bir uduş gəldi. O an mənə elə gəldi ki, bütün günün yorğunluğu yox oldu. Düzdür, bu uduş mənim həyatımı dəyişmədi. Amma o anki sevinc real idi. Və bu sevinc mənə kifayət etdi.

May ayında iş yoldaşım Rəşad yenə söhbət açdı. Dedi ki, sən hələ də oynayırsan? Mən dedim ki, bəli, amma artıq elə də tez-tez yox. Çünki başa düşdüm ki, hər şeyin bir dozası var. Əgər çox oynasan, əyləncə yox olur, vərdişə çevrilir. Ona görə də mən özümə bir qayda qoydum: həftədə iki-üç dəfə, hər dəfə on-on beş dəqiqə. Bu, mənim üçün kifayətdir.

İyun ayında bir dostum mənə dedi ki, onlayn kazinolarda oynamaq əvəzinə, real kazinoya getsək necə olar? Mən dedim ki, yox, mənə evdən oynamaq daha rahatdır. Çünki evdə öz tempimlə oynayıram, istədiyim vaxt dayanıram. Real kazinoda isə atmosfer səni çəkə bilər. Mən isə özümü tanıyıram, həddi aşmaq istəmirəm. Ona görə də telefon ekranı mənə kifayət edir.

İyul ayında bir gün yenə “”Sweet Bonanza”” oyununu açdım. Bu dəfə mərcimi bir az artırdım. Uzun müddət heç nə olmadı. Sonra ekranda konfetlər yenə yağmağa başladı. Bu dəfə əvvəlkindən bir az çox idi. O an mənə elə gəldi ki, bütün o gözləmə anları, o kiçik həyəcanlar bir yerə toplanıb və indi mükafatını verir. Amma yenə də böyük bir məbləğ deyildi. Sadəcə gözəl bir an idi. Və mən o anı yaşadım.

Avqust ayında bir həftə rayonlara getdim. Valideynlərimi ziyarət etdim. Orada internet yavaş idi, ona görə də oyun oynaya bilmədim. Əvvəlcə darıxdım. Sonra anladım ki, əslində yaxşı oldu. Çünki telefon ekranından uzaqlaşanda beynim dincəldi. Ailəmlə söhbət etdim, təbiətə baxdım, kitab oxudum. Amma yenə də arada telefonu açıb bir-iki spin etmək istəyirdim. Bu, artıq mənim üçün bir növ “”kiçik qaçış”” idi.

Sentyabr ayında işə qayıtdım. Yeni layihə başladı. Yenə gərginlik, yenə iclaslar. Axşamlar telefonu açıb bir neçə dəqiqə oyun oynayırdım. Bu, mənə günün yükünü atmağa kömək edirdi. Bir dəfə kazinoda yeni bir bonus gördüm. “”Free spins”” təklifi idi. Onu aktivləşdirdim və bir neçə dəfə pulsuz oynadım. Nəticə böyük olmadı, amma proses zövqlü idi. Çünki pulsuz oynamaq, heç olmasa, mərc itirmək qorxusunu azaldır.

Oktyabr ayında bir axşam dostum Rəşad mənə zəng etdi. Dedi ki, sən hələ də oynayırsan? Mən dedim ki, bəli, amma artıq daha az. O dedi ki, yaxşı edirsən. Çünki hər şeydə balans vacibdir. Mən də razılaşdım. Doğrudan da, həyatda hər şeyin bir ölçüsü var. İş, istirahət, əyləncə, ailə, dostlar. Əgər bir şeyə çox bağlanırsan, digər şeylərdən uzaqlaşırsan.

Noyabr ayında bir gün yenə “”Gates of Olympus”” oyununu açdım. Bu dəfə mərcimi az etdim. Uduş da az oldu. Amma mən yenə də sevindim. Çünki bu, sadəcə bir oyun idi. Mənim həyatımı dəyişmək üçün deyil, sadəcə bir neçə dəqiqəlik əyləncə üçün idi. Və mən bunu artıq yaxşı başa düşürdüm.

Dekabr ayında ilin sonu idi. İşdə hesabatlar, planlar, gələcək layihələr. Axşamlar isə telefonu açıb bir-iki spin edirdim. Bir gün kazinoda “”Yeni il”” bonusu gördüm. Kiçik bir hədiyyə idi. Onu götürdüm və bir neçə dəfə oynadım. Nəticə böyük olmadı, amma əhvalım yaxşılaşdı. Çünki bayram əhval-ruhiyyəsi hər yerdə idi, hətta telefon ekranında da.

Yanvar ayında yeni il başladı. Mən özümə bir qərar verdim: bu il daha çox ailəmə, dostlarıma və işimə diqqət yetirəcəyəm. Oyun isə sadəcə bir əyləncə olaraq qalacaq. Çünki həyatda ən vacib şey balansdır. Əgər balansı qoruya bilsən, hər şey yerində olur.

Bu günə qədər onlayn kazinoda oynamaq mənim üçün böyük bir şey deyil. Sadəcə bir neçə dəqiqəlik qaçış. Amma bu qaçış mənə çox şey öyrətdi. Gözləməyi, səbirli olmağı, uduzmağı və yenidən başlamağı. Ən əsası isə, hər şeyin bir sonu olduğunu. Uduş da, uduzmaq da. Əsas olan prosesdir. Və mən bu prosesdən zövq alıram.

Əgər siz də bu yola qədəm qoymaq istəyirsinizsə, mənim bir tövsiyəm var: heç vaxt həddi aşmayın. Oyun sadəcə bir əyləncədir. Əgər o, həyatınızın mərkəzinə çevrilirsə, deməli, bir şey səhv gedir. Mənim üçün ən yaxşı yol budur: axşam bir stəkan çay, telefon, bir neçə spin və gözləmə anı. Bu qədər. Nə böyük uduş, nə böyük itki. Sadəcə həyatın kiçik bir parçası. Və bu parça mənim üçün kifayətdir.

[Author]

Posts